Εισήγηση για το Σ.Ε.Σ 2014-2020

ΘΕΜΑ «Έγκριση πρότασης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας για το Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης (Σ.Ε.Σ.) στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020».

ΕΙΣΗΣΗΣΗ :

Στην πρόταση που μας παρουσιάζετε, από το λεκτικό και μόνο διαφαίνεται μια διαβάθμιση προτεραιοτήτων που αντανακλούν την όξυνση των ενδοπεριφερειακών διαφορών παρά την άμβλυνσή τους, που είναι και το ζητούμενο, θέλουμε να πιστεύουμε. Λέτε λοιπόν ενδεικτικά ότι «Εκτιμούμε πως η ταχεία ολοκλήρωση της Ολυμπίας Οδού, στο σύνολό της, δεν πρέπει απλά να αποτελέσει τμήμα του μεσοπρόθεσμου σχεδιασμού του ΥΠΟΜΕΔΙ για τους μεγάλους οδικούς άξονες της χώρας, αλλά πρέπει να αποτελέσει έργο σημαία και να αναδειχθεί πρώτη εθνική προτεραιότητα για την ολοκλήρωση ενός οδικού άξονα που θα εξασφαλίζει την πρόσβαση σε ένα παγκόσμιας ακτινοβολίας πολιτιστικό μνημείο, όπως είναι η Αρχαία Ολυμπία. Παράλληλα διεκδικούμε την ολοκλήρωση του νέου οδικού άξονα της Ιόνιας Οδού, την κατασκευή νέας διπλής σιδηροδρομικής γραμμής Κιάτο – Ροδοδάφνη & Ροδοδάφνη – Ρίο, καθώς και την επέκτασή του στην Αρχαία Ολυμπία, την έλευση δικτύου φυσικού αερίου στην περιοχή μας». Είναι περισσότερο από προφανές ότι πρώτη προτεραιότητα της Περιφερειακής αρχής είναι η ολοκλήρωση της Ολυμπίας οδού ενώ αυτή της Ιονίας τίθεται σε παράλληλη διεκδίκηση. Πρέπει επιτέλους να καταστεί σαφές ότι για τους πολίτες της Αιτωλοακαρνανίας η ολοκλήρωση της Ιονίας οδού και των κάθετων αυτής αξόνων αποτελεί πρώτη προτεραιότητα και μοναδική δυνατότητα ανάπτυξης για την περιοχή, αφού η προσπελασιμότητα θα οδηγήσει σε ευνοϊκότερες συνθήκες για επενδύσεις, τουρισμό, εμπόριο και εν γένει ανάπτυξη. Αρνούμαστε λοιπόν κατηγορηματικά την θέση της ολοκλήρωσης αυτού του έργου ζωής για τον τόπο μας σε δεύτερη μοίρα. Είναι για εμάς πρώτη προτεραιότητα και θα πρέπει να αναδειχθεί από την περιφερειακή αρχή σε εθνική προτεραιότητα. Η θέση μας αυτή , δεν αντανακλά κανενός είδους τοπικιστική διάθεση ούτε πηγάζει από έλλειψη περιφερειακής συνείδησης, είναι όμως αποτέλεσμα της κραυγής αγωνίας των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας, που νιώθουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Σεβόμαστε και πιστεύουμε τις δεσμεύσεις της περιφερειακής αρχής περί περιφερειακής συνείδησης στην διεκδίκηση και υλοποίηση στόχων, πρέπει όμως επιτέλους να καταστεί σαφές ότι ο Αιτωλοακαρνάνας πολίτης δεν θα ανεχτεί πλέον λόγια και αέρα κοπανιστό. Είναι πλέον θέμα επιβίωσης ενός ολόκληρου Νομού.

Ως προς την πρόταση της περιφερειακής αρχής για το Σ.Ε.Σ 2014-2020 πρέπει να επισημανθούν επίσης τα εξής :

1)Όπως προκύπτει από τους περιεχόμενους στην πρόταση πίνακες το μεγαλύτερο μερίδιο της εγκεκριμένης δημόσιας χρηματοδότησης των ερευνητικών φορέων (ΟΠΣ εξαγωγή 26/7/2012) το συγκεντρώνει ο θεματικός τομέας των υλικών και μικροηλεκτρονικής (59%). Η δεύτερη σημαντικότερη θεματική περιοχή είναι η «υγεία» με 13%, και ακολουθεί η «γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία, τρόφιμα και βιοτεχνολογία» με 8%. Είναι προφανές ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο ότι θεματικός τομέας της γεωργίας κλπ απορροφά μόλις το 8% της δημόσιας χρηματοδότησης, την στιγμή που είναι γνωστό ότι η περιφέρειά μας και δη η Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας στηρίζεται στον πρωτογενή τομέα και θα ήταν πρώτης τάξεως ευκαιρία , που θα έδινε και υπεραξία στο προϊόντα μας, η στόχευση σε καινοτόμες μεθόδους στον τομέα αυτό και σε ερευνητικό επίπεδο. Είναι προφανές άλλωστε ότι οι υποδομές υπάρχουν, μέσω των ερευνητικών κέντρων της Π.Ε Αχαΐας. Αυτό που μένει είναι η διαμόρφωση στρατηγικών συνέργειας των εν λόγω κέντρων με φορείς του πρωτογενούς τομέα σε Αιτωλοακαρνανία και Ηλεία. Και αυτό δυστυχώς είναι κάτι που δεν διαφαίνεται σαν πρόθεση από την παρουσιαζόμενη πρόταση. Πρωτοβουλίες σαν το καλάθι της Περιφέρειας και την συνέργεια των φορέων της τελευταίας με φορείς του πρωτογενούς τομέα είναι μόνο εξαγγελίες ενώ δεν έχουμε δει ακόμη την πολυπόθητη υπεραξία στα προϊόντα μας, γεγονός που καταδεικνύει την προχειρότητα στο σχεδιασμό και την ατελέσφορη πολιτική υλοποίηση.

 

2)Οι οργανωμένες βιομηχανικές υποδομές και υποδομές στήριξης των νέων επιχειρήσεων, όπως αυτές περιγράφονται στην πρόταση , καταδεικνύουν την ένδεια οράματος για την περιοχή και ταυτόχρονα την ευκαιρία που έχουμε για στροφή στον στρατηγικό μας σχεδιασμό. Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε λόγο για βιομηχανικές υποδομές στην ΠΔΕ και να μιλάμε α) για την ΒΙΠΕ Πάτρας, β) για το Βιοτεχνικό Πάρκο Πάτρας και γ) την ΝΑΒΙΠΕ Αστακού. Από τρείς δε αυτές υποδομές , η ΝΑΒΙΠΕ Αστακού είναι σαν να μιλάμε για την Ατλαντίδα, αφού κανείς δεν την έχει δει αλλά όλοι εξαίρουν τον ρόλο της και τις δυνατότητές της. Επισημαίνεται εδώ ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα (βλ. http://www.agriniopress.gr/?p=23032) , την Παρασκευή 15 Μαΐου 2013 στη Βουλή ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νάσος Αθανασίου κατά την διάρκεια της συζήτησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων αναφέρθηκε στο σχέδιο για τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής ενέργειας στον Βόλο με καύση απορριμμάτων τα οποία θα εισάγονται από την Ιταλία με ρυθμό 720.000 τον τόνο και αποκάλυψε ότι το εργοστάσιο καύσης στον Βόλο θα εισάγει σκουπίδια από τη Νάπολη της Ιταλίας με πλοίο μέσω Αστακού. Εάν αληθεύει κάτι τέτοιο, είναι προφανές ότι η έλλειψη από πλευράς μας οράματος και στρατηγικής πραγματικής ανάπτυξης για τον τόπο οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην μετατροπή του Πλατυγυαλιού και της Αιτωλοακαρνανίας εν γένει στην πύλη εισόδου σκουπιδιών από την Ευρώπη. Άραξε για αυτή την προοπτική μιλάτε, όταν κάνετε λόγο για αξιοποίηση του λιμανιού του Αστακού ;

Η συζήτηση για ισόρροπη ανάπτυξη και σύγκλιση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων «πάει περίπατο» αν αντιληφθεί κανείς ότι ουσιαστικά η μόνη υποδομή βιομηχανικής ανάπτυξης υπάρχει στην Πάτρα, με τις ελλείψεις της φυσικά, ενώ παράλληλα ουδείς λόγος γίνεται για την αναγκαιότητα ύπαρξης τέτοιων υποδομών στο Αγρίνιο, την μεγαλύτερη πόλη της Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας, με παράδοση στο εμπόριο και την παραγωγική δραστηριότητα εν γένει. Εάν δε επεκταθούμε στις υποδομές για νέες επιχειρήσεις τότε και πάλι μιλάμε μόνο για το Επιστημονικό Πάρκο Πατρών. Είναι προφανές ότι και στην συγκεκριμένη περίπτωση απουσιάζει το αναπτυξιακό όραμα για την Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας, αφήνοντάς την έτσι έρμαιο αυτών που την θέλουν υποβαθμισμένη, πηγή φθηνών αγροτικών προϊόντων και εσχάτως και πηγή πλούσιων υδάτινων αποθεμάτων (βλ. εκτροπή Αχελώου).

3)Και στη θεματική ενότητα του πρωτογενούς τομέα, τα ζητήματα έτσι όπως τίθεται στην πρόταση της περιφερειακής αρχής δεν οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα. Παρότι επισημαίνεται η δυναμική της ΠΔΕ στον πρωτογενή τομέα και μολονότι παρατηρείται η συνεχής μείωση του ανθρωπίνου δυναμικού που απασχολείται σ’ αυτόν, δεν γίνεται σαφής στοχοθέτηση ούτε προσδιορίζεται το όραμα της περιφερειακής αρχής με απτά βήματα που θα οδηγήσουν στο να κεφαλαιοποιήσουμε αυτή μας την υπεροχή σε όφελος των πολιτών και της τοπικής μας οικονομίας. Παρόλα αυτά, σημαντική είναι η διαπίστωση ότι χωροθετούνται ερευνητικοί και τεχνολογικοί φορείς το ανθρώπινο δυναμικό των οποίων μπορεί να συμβάλλει μετασχηματισμό της μεταποιητικής παραγωγικής βάσης της ΠΔΕ, αρκεί να μην μείνουμε και πάλι στην διαπίστωση.

4)Στον τομέα του τουρισμού, από μια απλή θεώρηση του επισυναπτόμενου πίνακα επισκεπτών-τουριστών ανά Π.Ε είναι παραπάνω από προφανές το περιθώριο βελτίωσης του τουρισμού στην Π.Ε Αιτωλοακαρνανία, που αποτελεί το 20% μόνο της τουριστικής επισκεψιμότητας της ΠΔΕ. Οι δυνατότητες αύξησης του απόλυτου αριθμού των τουριστών δεν χρειάζεται ανάλυση αν αναλογισθεί κανείς την ακτογραμμή του Νομού, τον απαράμιλλης ομορφιάς ορεινό του όγκο, τον πολιτιστικό και θρησκευτικό του πλούτο. Το γεγονός εξάλλου ότι στην ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας υπάρχει το 19% μόνο των υφιστάμενων στην ΠΔΕ τουριστικών κλινών καταδεικνύει αν μη τι άλλο ότι και σε αυτόν τον τομέα η ΠΕ Αιτ/νίας είναι ουραγός σε υποδομή ενώ παράλληλα αναδεικνύει την περιοχή σε ευκαιρία για τέτοιου είδους επενδύσεις αρκεί να βοηθήσει σε αυτό και η περιφερειακή αρχή.

5)Ως προς την ενότητα της προσβασιμότητας, παρότι επισημαίνεται ότι η ΠΔΕ έχει σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης των από αέρος μεταφορών για την εξυπηρέτηση των εγχώριων και αλλοδαπών τουριστών, εντούτοις, στην περιγραφόμενη στρατηγική ανάπτυξης το Αεροδρόμιο του Αράξου αποτελεί από ότι φαίνεται την μοναδική προτεραιότητα της περιφερειακής αρχής, ενώ το αεροδρόμιο του Ακτίου απουσιάζει από κάθε μέτρηση αλλά και σχεδιασμό. Ταυτόχρονα, παρότι επισημαίνεται η ανεπάρκεια της ΠΔΕ σε σιδηροδρομικό δίκτυο , εντούτοις γίνεται λόγος μόνο για την κατασκευή νέας διπλής σιδηροδρομικής γραμμής Κιάτο – Ροδοδάφνη (Τμήμα: Κιάτο – Διακοπτό, Τμήμα: Διακοπτό – Ροδοδάφνη ).

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονισθεί ότι στις 28 Μαρτίου 2011, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε αναλυτική στρατηγική (‘‘Οι μεταφορές το 2050‘‘) για ένα ανταγωνιστικό σύστημα μεταφορών, με το οποίο θα αυξηθεί η κινητικότητα, θα αρθούν τα κύρια εμπόδια σε καίριες περιοχές και θα τροφοδοτηθεί η ανάπτυξη και η απασχόληση. Με τη στρατηγική αυτή αναμένεται να μειωθεί δραστικά η εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές πετρελαίου και να περικοπούν κατά 60%, έως το 2050, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις μεταφορές.

Για να επιτευχθούν όσα προαναφέρθηκαν, θα απαιτηθεί αναμόρφωση του υπάρχοντος συστήματος μεταφορών στην Ευρώπη. Στους κύριους στόχους έως το 2050 περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η στροφή σε ποσοστό 50% των υπεραστικών επιβατικών και εμπορευματικών μετακινήσεων μεσαίων αποστάσεων από τις οδικές στις σιδηροδρομικές και τις πλωτές μεταφορές.

Ενδεικτικά λοιπόν προβλέπεται ότι :

-Έως το 2050, η πλειονότητα των επιβατικών μετακινήσεων μεσαίων αποστάσεων (300km και άνω) πρέπει να πραγματοποιείται σιδηροδρομικώς.

-Έως το 2030, το 30% των οδικών εμπορευματικών μεταφορών σε απόσταση άνω των 300 km πρέπει να πραγματοποιείται με άλλους τρόπους μεταφοράς, όπως σιδηροδρομικώς ή με πλωτά μέσα. Το ποσοστό αυτό πρέπει να ξεπεράσει το 50% έως το 2050.

– Εξασφάλιση σε όλη την ΕΕ ενός πλήρως λειτουργικού κεντρικού δικτύου διαδρόμων μεταφοράς, το οποίο θα προσφέρει διευκολύνσεις για την αποτελεσματική αλλαγή τρόπου μεταφοράς (κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ) έως το 2030, με ένα δίκτυο υψηλής ποιότητας και μεταφορικής ικανότητας έως το 2050 και αντίστοιχη πρόβλεψη υπηρεσιών πληροφόρησης.

-Έως το 2050, σύνδεση όλων των αερολιμένων του κεντρικού δικτύου με το σιδηροδρομικό δίκτυο, κατά προτίμηση με το δίκτυο υψηλής ταχύτητας, επαρκής σύνδεση όλων των κύριων λιμένων με το σύστημα σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών και, όπου είναι δυνατόν, με το σύστημα εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

– Έως το 2020, καθορισμός του πλαισίου για ένα ευρωπαϊκό σύστημα πληροφόρησης για τις πολυτροπικές μεταφορές, τη διαχείριση και την πληρωμή τελών, και για τις επιβατικές και για τις εμπορευματικές μεταφορές.

– Πλήρης εφαρμογή των αρχών «ο χρήστης πληρώνει» και «ο ρυπαίνων πληρώνει» και δέσμευση του ιδιωτικού τομέα για εξάλειψη των στρεβλώσεων, δημιουργία εσόδων και εξασφάλιση χρηματοδότησης των μελλοντικών επενδύσεων στις μεταφορές.

Ενόψει των ανωτέρω προκύπτει ξεκάθαρα ότι το μέλλον των μεταφορών στην Ευρώπη «κινείται σε ράγες». Αν θέλουμε, για πρώτη ίσως φορά στην πολιτική μας ιστορία να είμαστε μπροστά στις εξελίξεις και να μην «χάσουμε το τραίνο» θα πρέπει κινηθούμε και να πιέσουμε στην κατεύθυνση μίας στρατηγικής για την ΠΔΕ προσανατολισμένη στο μέλλον των μεταφορών. Η θέση της περιφέρειάς μας, την καθιστά κόμβο επικοινωνίας στις μεταφορές με την Δυτική Ευρώπη και όχι μόνο. Αν λοιπόν κατανοήσουμε από νωρίς ότι οι μεταφορές ως τομέας θα μπορούσε να αποτελέσει πεδίο ανάπτυξης για την ΠΔΕ τότε θα δούμε ότι τα οφέλη θα είναι πολλαπλά.

Είναι φανερό λοιπών πως η περιοχή χρειάζεται συγκοινωνιακή βάση ισχυρή που μπορεί να δημιουργηθεί μέσα από μεγάλα αναπτυξιακά έργα για να μπορεί να εξυπηρετεί τις τωρινές ανάγκες αλλά και τις μελλοντικές. Ο δυτικός σιδηροδρομικό άξονας περιλαμβάνει στις προμελέτες τα τμήματα «Ρίο – Πάτρα – Καλαμάτα» (265 KM), «Αντίρριο – Ιωάννινα» (και σύνδεση με λιμένα Πλατυγιαλίου) (210 KM), «Καλαμπάκα – Κοζάνη» (113 ΚΜ), «Καλαμπάκα – Ηγουμενίτσα» (153 ΚΜ) σύνολο 741 ΚΜ με αρχικό προϋπολογισμό 2.710.000.000€. Θα αποτελείται από μονή γραμμή κανονικού εύρους βαριάς επιδομής για επίτευξη μεγάλων ταχυτήτων. Προβλεπόμενος χρόνος αποπεράτωσης του έργου δεν έχει επίσημα καθοριστεί για ευνόητους λόγους. Αποτελεί στοιχείο διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών και η Ε.Ε. το έχει εντάξει σε προγράμματα χρηματοδότησης σαν το 29ο σε σειρά προτεραιότητας. Όσον αφορά στην Αιτωλοακαρνανία:

Γραμμή Αντιρρίου – Ιωαννίνων : Από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε έχει ήδη περατωθεί η εκπόνηση της μελέτης σκοπιμότητας, από την εταιρεία Atkins, για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Αντιρρίου – Ιωαννίνων – Ηγουμενίτσας στην οποία θα προβλέπεται και σύνδεση της γραμμής με τον λιμένα Πλατυγυαλίου. Ενδεχόμενη κατασκευή της θα μετατρέψει το λιμάνι σε εναλλακτική δυτική θαλάσσια πύλη της Βαλκανικής. Για αυτό το λόγο από το 2003 το έργο έχει περιληφθεί στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών. Για να έχει κανείς πιο σφαιρική άποψη για την στρατηγικότητα ενός τέτοιου έργου θα πρέπει να έχει υπόψη ότι στην Ελλάδα καταλήγουν 3 από τους 10 πανευρωπαϊκούς διαδρόμους μεταφορών (συγκεκριμένα : ο διάδρομοι αυτοί είναι ο IV (Δρέσδη-Ουγγαρία – Βουλγαρία – Θεσσαλονίκη) ΙΧ (Ελσίνκι – Πετρούπολη – Μόσχα -Βουκουρέστι – Ορμένιο – Αλεξανδρούπολη) και ο X που συνδέει το Σάλτσμπουργκ με τη Θεσσαλονίκη μέσω Βελιγραδίου ) γεγονός που αποδεικνύει ότι η ΠΔΕ με τα λιμάνια της Πάτρας και του Αστακού μπορεί να καταστεί μεγάλο διαμετακομιστικό κέντρο που θα συνδέεται με όλη την Ευρώπη.

Δυτικός Σιδηροδρομικός Άξονας

Ο Δ. Άξονας είναι η σύγχρονη γραμμή διεθνούς εύρους που θα συνδέσει την Δυτική Ελλάδα και την ήπειρο με την υπόλοιπη χώρα και την Ευρώπη σιδηροδρομικά. Είναι εντεταγμένος στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Μεταφορών (ή TEN’s) ως Άξονας 29 και έχει χρηματοδότηση κατά πολύ μεγάλο μέρος από την Ε.Ε. Αυτή τη στιγμή όμως με την πρόφαση ότι το έργο δεν υπάγεται στο ΕΣΠΑ επιχειρείται να αποσιωπηθεί και να ακυρωθεί η δημοπράτηση των τελικών μελετών του, με καταστροφικές συνέπειες για την ΠΔΕ, αφού θα μείνει εκτός του Ευρωπαϊκού σχεδιασμού για τις μεταφορές. Πρέπει επίσης να διορθωθεί το θέμα της παράκαμψης του Αγρινίου από τον Άξονα, διότι η χάραξη προβλέπει η γραμμή να περνά 10 χιλιόμετρα μακριά του, γεγονός που θα αποτελέσει πλήγμα για την οικονομική επιτυχία του άξονα.

Γραμμή Αγρινίου – Μεσολογγίου –Κρυονερίου: Στρατηγικά και πάλι θα πρέπει να ενεργοποιηθεί η υφιστάμενη γραμμή Αγρινίου – Μεσολογγίου – Κρυονερίου με ακτοπλοϊκή ταχύπλοη σύνδεση με τον σ. σταθμό Πατρών για την κάλυψη της επιβατικής κίνησης του διαδρόμου Πάτρα-Μεσολόγγι-Αγρίνιο.

Σιδηροδρομική σύνδεση με λιμένα Πλατυγιαλιού

Απαραίτητη προϋπόθεση ανάπτυξης και εμπορικής επιτυχίας της επένδυσης στο λιμάνι του Πλατυγιαλιού στον Αστακό αποτελεί η σιδηροδρομική του σύνδεση με το υπόλοιπο δίκτυο της χώρας και της Ευρώπης.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι με σχετικό δελτίο τύπου το Γραφείο του Περιφερειάρχη ενημέρωσε τα ΜΜΕ για τα αποτελέσματα της συνάντησης του κ. Κατσιφάρα με τους προέδρους της ΕΡΓΟΣΕ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Γιάννη Πετρόπουλο και Θανάση Ζηλιασκόπουλο (6-9-2011).

Στην εν λόγω σύσκεψη πήραν μέρος ο βουλευτής Αχαΐας Νίκος Τσούκαλης, οι Αντιπεριφερειάρχες Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος και Ηλείας Χαράλαμπος Καφύρας, ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Κώστας Καρπέτας, ο Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος και Υποδομών Νίκος Υφαντής, ο Αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γιώργος Γεωργιόπουλος, οι Δήμαρχοι Πατρέων Γιάννης Δημαράς, Πύργου Μάκης Παρασκευόπουλος, Αιγιαλείας Στάθης Θεοδωρακόπουλος, Ήλιδας Γιάννης Λυμπέρης, Ανδραβίδας – Κυλλήνης Δημήτρης Αρβανίτης, ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Δυτικής Αχαΐας Κανέλλος Κανελλόπουλος, οι επικεφαλής παρατάξεων στο Περιφερειακό Συμβούλιο Χρήστος Σταυρόπουλος και Κώστας Παπακωνσταντίνου, ο Πρόεδρος του Τμήματος Δυτικής Ελλάδας του ΤΕΕ Θανάσης Γιανναδάκης, ο Πρόεδρος του ΟΛΠΑ Γιώργος Ζεππάτος και ο Διευθύνων Σύμβουλος του Οργανισμού Κώστας Πλατυκώστας.

Από μια απλή ανάγνωση του δελτίου τύπου αλλά και από την σύνθεση των παρευρισκομένων προκύπτει αβίαστα το θλιβερό συμπέρασμα ότι από τον θεμελιώδους αξίας αυτό σχεδιασμό λείπει η Αιτωλοακαρνανία, γεγονός που αν μη τι άλλο προκαλεί οργή και θλίψη όχι μόνο στους κατοίκους του Νομού αλλά σε κάθε πολίτη της ΠΔΕ από την στιγμή που ο εν λόγω στρατηγικός σχεδιασμός θα είναι λειψός εάν δεν προσβλέπει στην δημιουργία του Δυτικού Σιδηροδρομικού Άξονα , όπως περιγράφηκε ανωτέρω.

Στην παραπάνω λοιπόν ανακοίνωση δεν γίνεται αντικείμενο συζήτησης κανένα από τα σιδηροδρομικά ζητήματα που απασχολούν τη συγκεκριμένη περιοχή της περιφέρειας. Δεν γίνεται πουθενά λόγος για : α) Την νέο-ανακαινισμένη σιδηροδρομική γραμμή Αγρινίου – Μεσολογγίου – Κρυονερίου (προαστιακός Αιτωλοακαρνανίας) που ολοκληρώθηκε το 2005 με κόστος 13 εκατομμύρια ευρώ και δεν λειτούργησε ποτέ, β) Τον υπό μελέτη διευρωπαϊκό σιδηροδρομικό άξονας 29 (Δυτικό σιδηροδρομικό άξονα) που ως προέκταση ευρωπαϊκών δικτύων θα ενώνει τα Ιωάννινα με το Αντίρριο και το Πλατυγιάλι, γ) Την σκανδαλώδη παράβλεψη του μεγαλύτερου αστικού κέντρου μεταξύ Πάτρας και Ιωαννίνων, του Αγρινίου, από τις αρχικές μελέτες του άξονα. Η έναρξη ή όχι των τελικών μελετών του, που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και δύο χρόνια , όπως ορίζει η Ε.Ε.

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και σχετικό δημοσίευμα του ηλεκτρονικού τύπου (www.newsit.gr) σύμφωνα με το οποίο παρατηρείται κινητικότητα γερμανών επιχειρηματιών που ενδιαφέρονται για δραστηριοποίηση του σιδηρόδρομου στους Δήμους της Πελοποννήσου, έχουν δε αρχίσει επαφές με Δημάρχους (!!!). Στο εν λόγω άρθρο αναφέρεται ότι υπάρχει και επίσημη πρόταση προς το Υπουργείο Μεταφορών. Και από την είδηση αυτή , η Αιτωλοακαρνανία είναι απούσα.

 

6)Στο ζήτημα των Ρομά, η παρουσιαζόμενη πρόταση, μένει σε μια απλή αναφορά της κατάστασης, επισημαίνοντας απλά ποσοτικά χαρακτηριστικά, χωρίς ωστόσο να συνδέει το πρόβλημα της αποτυχίας ενσωμάτωσής τους με την όλο και αυξανόμενη εγκληματική δραστηριότητα και με τα εξ αυτής απορρέοντα φαινόμενα ρατσιστικών συμπεριφορών. Όταν δε η χρήση των «πιλοτικών» όπως αναφέρονται προγραμμάτων περιορίζεται σε χωρίς στόχευση εισροή κονδυλίων, τότε το μόνο που επιτυγχάνεται είναι το πρόβλημα να μεγαλώνει και να υποβαθμίζονται, πολλές φορές σκοπίμως ολόκληρες περιοχές αστικών κέντρων, με άλλους φυσικά σκοπούς, αφού μετατρέπονται σε γκέτο παρανομίας και εγκληματικότητας.

Κλείνοντας, είναι προφανές ότι με όλες τις παραπάνω ελλείψεις και με την απουσία στρατηγικής στα όσα επισημάνθηκαν , το συμπέρασμα της παρουσιαζόμενης πρότασης αποτυπώνει μια περιφερειακή στρατηγική που αφενός μεν δεν βοηθά στην άμβλυνση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων , αφετέρου δε οδηγεί σε μη βιώσιμη ανάπτυξη το σύνολο της περιοχής. Χωρίς να έχουμε την διάθεση να μειώσουμε την τεχνική αρτιότητα του παρουσιαζόμενου πλάνου ούτε την καλή προαίρεση των συντακτών της , οφείλουμε να επισημάνουμε ότι θα έπρεπε ίσως μέχρι σήμερα να έχουμε αντιληφθεί ότι τα καλύτερα αποτελέσματα για όλους έρχονται μέσα από την ισόρροπη ανάπτυξη των ΠΕ και όχι από τον υδροκεφαλισμό της Περιφέρειάς μας. Το παράδειγμα της εθνικής στρατηγικής των τελευταίων 50 ετών θα έπρεπε να είναι προς αποφυγή και όχι προς μίμηση. Δεν είναι θέμα τοπικιστικών αντιλήψεων και μικροπολιτικής, είναι θέμα σύγχρονης αντίληψης περί περιφερειακής ανάπτυξης, διότι κατά το κοινώς λεγόμενο «όταν καίγεται το σπίτι του διπλανού σου, σύντομα η φωτιά θα έρθει και στο δικό σου σπίτι». Είναι κατόπιν τούτου προφανές ότι είναι ανάγκη να διορθωθούν όλες οι παραπάνω ,θέλουμε να πιστεύουμε ακούσιες ελλείψεις, και να επαναπροσδιορισθεί η στρατηγική της ΠΔΕ σε μια κατ’ ουσίαν και όχι κατ’ ευφημισμό περιφερειακή ισόρροπη ανάπτυξη , αναδεικνύοντας τα προτερήματα της κάθε ΠΕ και εξαλείφοντας βήμα – βήμα τις ενδοπεριφερειακές ανισότητες.

Νεκτάριος Αθ. Φαρμάκης,

Δικηγόρος

Περιφερειακός Σύμβουλος Π.Δ.Ε

Π.Ε Αιτ/νίας

Εισήγηση για Π.Ε.Π Δυτικής Ελλάδας

Ως προς την πρόταση της περιφερειακής αρχής για το ΠΕΠ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ πρέπει να επισημανθούν επίσης τα εξής :

1)Το μεγαλύτερο μερίδιο της εγκεκριμένης δημόσιας χρηματοδότησης των ερευνητικών φορέων (ΟΠΣ εξαγωγή 26/7/2012) το συγκεντρώνει ο θεματικός τομέας των υλικών και μικροηλεκτρονικής (59%). Η δεύτερη σημαντικότερη θεματική περιοχή είναι η «υγεία» με 13%, και ακολουθεί η «γεωργία, αλιεία, κτηνοτροφία, τρόφιμα και βιοτεχνολογία» με 8%. Είναι προφανές ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο ότι θεματικός τομέας της γεωργίας κλπ απορροφά μόλις το 8% της δημόσιας χρηματοδότησης, την στιγμή που είναι γνωστό ότι η περιφέρειά μας και δη η Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας στηρίζεται στον πρωτογενή τομέα και θα ήταν πρώτης τάξεως ευκαιρία , που θα έδινε και υπεραξία στο προϊόντα μας, η στόχευση σε καινοτόμες μεθόδους στον τομέα αυτό και σε ερευνητικό επίπεδο. Είναι προφανές άλλωστε ότι οι υποδομές υπάρχουν, μέσω των ερευνητικών κέντρων της Π.Ε Αχαΐας. Αυτό που μένει είναι η διαμόρφωση στρατηγικών συνέργειας των εν λόγω κέντρων με φορείς του πρωτογενούς τομέα σε Αιτωλοακαρνανία και Ηλεία. Και αυτό δυστυχώς είναι κάτι που δεν διαφαίνεται σαν πρόθεση από την παρουσιαζόμενη πρόταση.

2)Οι οργανωμένες βιομηχανικές υποδομές και υποδομές στήριξης των νέων επιχειρήσεων , όπως αυτές περιγράφονται στην πρόταση , καταδεικνύουν την ένδεια οράματος για την περιοχή και ταυτόχρονα την ευκαιρία που έχουμε για στροφή στον στρατηγικό μας σχεδιασμό. Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε λόγο για βιομηχανικές υποδομές στην ΠΔΕ και να μιλάμε α) για την ΒΙΠΕ Πάτρας, β) για το Βιοτεχνικό Πάρκο Πάτρας και γ) την ΝΑΒΙΠΕ Αστακού. Από τρείς δε αυτές υποδομές , η ΝΑΒΙΠΕ Αστακού είναι σαν να μιλάμε για την Ατλαντίδα, αφού κανείς δεν τηνέχει δει αλλά όλοι εξαίρουν τον ρόλο της και τις δυνατότητές της. Η συζήτηση για ισόρροπη ανάπτυξη και σύγκλιση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων «πάει περίπατο» αν αντιληφθεί κανείς ότι ουσιαστικά η μόνη υποδομή βιομηχανικής ανάπτυξης υπάρχει στην Πάτρα, με τις ελλείψεις της φυσικά, ενώ παράλληλα ουδείς λόγος γίνεται για την αναγκαιότητα ύπαρξης τέτοιων υποδομών στο Αγρίνιο, την μεγαλύτερη πόλη της Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας, με παράδοση στο εμπόριο και την παραγωγική δραστηριότητα εν γένει. Εάν δε επεκταθούμε στις υποδομές για νέες επιχειρήσεις τότε και πάλι μιλάμε μόνο για το Επιστημονικό Πάρκο Πατρών. Είναι προφανές ότι και στην συγκεκριμένη περίπτωση απουσιάζει το αναπτυξιακό όραμα για την Π.Ε Αιτωλοακαρνανίας, αφήνοντάς την έτσι έρμαιο αυτών που την θέλουν υποβαθμισμένη, πηγή φθηνών αγροτικών προϊόντων και εσχάτως και πηγή πλούσιων υδάτινων αποθεμάτων (βλ. εκτροπή Αχελώου).

3)Και στη θεματική ενότητα του πρωτογενούς τομέα, τα ζητήματα έτσι όπως τίθεται στην πρόταση της περιφερειακής αρχής δεν οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα. Παρότι επισημαίνεται η δυναμική της ΠΔΕ στον πρωτογενή τομέα και μολονότι παρατηρείται η συνεχής μείωση του ανθρωπίνου δυναμικού που απασχολείται σ’ αυτόν, δεν γίνεται σαφής στοχοθέτηση ούτε προσδιορίζεται το όραμα της περιφερειακής αρχής με απτά βήματα που θα οδηγήσουν στο να κεφαλαιοποιήσουμε αυτή μας την υπεροχή σε όφελος των πολιτών και της τοπικής μας οικονομίας. Παρόλα αυτά, σημαντική είναι η διαπίστωση ότι χωροθετούνται ερευνητικοί και τεχνολογικοί φορείς το ανθρώπινο δυναμικό των οποίων μπορεί να συμβάλλει μετασχηματισμό της μεταποιητικής παραγωγικής βάσης της ΠΔΕ, αρκεί να μην μείνουμε και πάλι στην διαπίστωση.

4)Στον τομέα του τουρισμού, από μια απλή θεώρηση του επισυναπτόμενου πίνακα επισκεπτών-τουριστών ανά Π.Ε είναι παραπάνω από προφανές το περιθώριο βελτίωσης του τουρισμού στην Π.Ε Αιτωλοακαρνανία, που αποτελεί το 20% μόνο της τουριστικής επισκεψιμότητας της ΠΔΕ. Οι δυνατότητες αύξησης του απόλυτου αριθμού των τουριστών δεν χρειάζεται ανάλυση αν αναλογισθεί κανείς την ακτογραμμή του Νομού, τον απαράμιλλης ομορφιάς ορεινό του όγκο, τον πολιτιστικό και θρησκευτικό του πλούτο. Το γεγονός εξάλλου ότι στην ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας υπάρχει το 19% μόνο των υφιστάμενων στην ΠΔΕ τουριστικών κλινών καταδεικνύει αν μη τι άλλο ότι και σε αυτόν τον τομέα η ΠΕ Αιτ/νίας είναι ουραγός σε υποδομή ενώ παράλληλα αναδεικνύει την περιοχή σε ευκαιρία για τέτοιου είδους επενδύσεις αρκεί να βοηθήσει σε αυτό και η περιφερειακή αρχή.

5) Ως προς την ενότητα της προσβασιμότητας, παρότι επισημαίνεται ότι η ΠΔΕ έχει σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης των από αέρος μεταφορών για την εξυπηρέτηση των εγχώριων και αλλοδαπών τουριστών , εντούτοις , στην περιγραφόμενη στρατηγική ανάπτυξης το Αεροδρόμιο του Αράξου αποτελεί από ότι φαίνεται την μοναδική προτεραιότητα της περιφερειακής αρχής, ενώ το αεροδρόμιο του Ακτίου απουσιάζει από κάθε μέτρηση αλλά και σχεδιασμό. Ταυτόχρονα, παρότι επισημαίνεται η ανεπάρκεια της ΠΔΕ σε σιδηροδρομικό δίκτυο , εντούτοις γίνεται λόγος μόνο για την Πάτρα.

6) Στο ζήτημα των Ρομά, η παρουσιαζόμενη πρόταση , μένει σε μια απλή αναφορά της κατάστασης, επισημαίνοντας απλά ποσοτικά χαρακτηριστικά, χωρίς ωστόσο να συνδέει το πρόβλημα της αποτυχίας ενσωμάτωσής τους με την όλο και αυξανόμενη εγκληματική δραστηριότητα και με τα εξ αυτής απορρέοντα φαινόμενα ρατσιστικών συμπεριφορών. Όταν δε η χρήση των «πιλοτικών» όπως αναφέρονται προγραμμάτων περιορίζεται σε χωρίς στόχευση εισροή κονδυλίων (19.000.000 €), τότε το μόνο που επιτυγχάνεται είναι το πρόβλημα να μεγαλώνει και να υποβαθμίζονται, πολλές φορές σκοπίμως ολόκληρες περιοχές αστικών κέντρων, με άλλους φυσικά σκοπούς, αφού μετατρέπονται σε γκέτο παρανομίας και εγκληματικότητας.

Κλείνοντας, είναι προφανές ότι με όλες τις παραπάνω ελλείψεις και με την απουσία στρατηγικής στα όσα επισημάνθηκαν , το συμπέρασμα της παρουσιαζόμενης πρότασης αποτυπώνει μια περιφερειακή στρατηγική που αφενός μεν δεν βοηθά στην άμβλυνση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων , αφετέρου δε οδηγεί σε μη βιώσιμη ανάπτυξη το σύνολο της περιοχής. Χωρίς να έχουμε την διάθεση να μειώσουμε την τεχνική αρτιότητα του παρουσιαζόμενου πλάνου ούτε την καλή προαίρεση των συντακτών της , οφείλουμε να επισημάνουμε ότι θα έπρεπε ίσως μέχρι σήμερα να έχουμε αντιληφθεί ότι τα καλύτερα αποτελέσματα για όλους έρχονται μέσα από την ισόρροπη ανάπτυξη των ΠΕ.

Το παράδειγμα της εθνικής στρατηγικής των τελευταίων 50 ετών θα έπρεπε να είναι προς αποφυγή και όχι προς μίμηση. Δεν είναι θέμα τοπικιστικών αντιλήψεων και μικροπολιτικής, είναι θέμα σύγχρονης αντίληψης περί περιφερειακής ανάπτυξης, διότι κατά το κοινώς λεγόμενο «όταν καίγεται το σπίτι του διπλανού σου, σύντομα η φωτιά θα έρθει και στο δικό σου σπίτι». Από το παρουσιαζόμενο ΠΕΠ, μόνο ανησυχία για το μέλλον μπορεί να προκληθεί και όχι ελπίδα.

Με εκτίμηση

Νεκτάριος Αθ. Φαρμάκης

Περιφερειακός Σύμβουλος Π.Δ.Ε.Π.Ε. Αιτ/νιας

Εισήγηση για την ένταξη των ΡΟΜΑ

ΘΕΜΑ «Επιχειρησιακό σχέδιο δράσης για την ένταξη των ΡΟΜΑ».

 

Η ανάληψη δράσεων για την κοινωνική ένταξη των ΡΟΜΑ αποτελεί εκτός από κοινοτική επιταγή και ξεκάθαρη κοινωνική υποχρέωση από ένα ευνομούμενο κράτος. Αποτελεί σίγουρα και κοινωνική επιταγή στα πλαίσια της συνολικής και συνεχούς προσπάθειας για άμβλυνση των ανισοτήτων , εξάλειψη των κοινωνικών αποκλεισμών και την κοινωνική ειρήνη που είναι το ζητούμενο σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες.

Το παρουσιαζόμενο περιφερειακό επιχειρησιακό σχέδιο για την κοινωνική ένταξη των ΡΟΜΑ , αποτελεί την πρόταση της περιφερειακής αρχής στην παραπάνω κατεύθυνση , ωστόσο παρουσιάζει χαρακτηριστικά τα οποία την καθιστούν ανεδαφική, αναποτελεσματική, σε πολλά δε σημεία θεωρώ που θα έχει στην εφαρμογή της τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ίσως επιδιώκουμε.

Το ζήτημα των ΡΟΜΑ δεν αφορά μόνο στους ΡΟΜΑ αλλά και την κοινωνία ολόκληρη. Το ζήτημα δεν είναι κατά την άποψή μου να καταπιανόμαστε σε γυμναστικές επιδείξεις κοινωνικής ευαισθησίας χωρίς νόημα. Το ζήτημα δεν είναι να κατασκευάζουμε μηχανισμούς απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων χωρίς προοπτική. Στόχος υποτίθεται πρέπει να είναι η επίλυση του προβλήματος, που δεν είναι άλλος από την εξάλειψη του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού των ΡΟΜΑ μέσω δράσεων όμως που θα διέπονται από νομιμότητα, κοινωνική δικαιοσύνη και αποτελεσματικότητα, με σεβασμό σε ολόκληρη την κοινωνία.

Θα πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι στην παρουσιαζόμενη πρόταση διαφαίνεται από αρχής έως τέλους μια διάθεση επίδειξης κοινωνικής ευαισθησίας. Παράλληλα, παρατίθενται μια σειρά από ποσοτικά αλλά και ποιοτικά χαρακτηριστικά της υφιστάμενης κατάστασης , χωρίς ωστόσο να επισημαίνεται εάν τα στοιχεία είναι επικαιροποιημένα ή όχι.

Από την παράθεση αυτών των χαρακτηριστικών ωστόσο, λείπει και μια σοβαρή ακόμα πτυχή. Λείπει η πτυχή της επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού και του προϋπολογισμού των ΟΤΑ από τα αποτελέσματα του κοινωνικού αποκλεισμού των ΡΟΜΑ και φυσικά τα αποτελέσματα των φαινομένων που έρχονται ως απότοκα αυτής στις τοπικές κοινωνίες.

Για να γίνω πιο σαφής,   θα πρέπει να επισημάνω ότι απουσιάζουν πλήρως από την παρουσιαζόμενη έκθεση στοιχεία όπως μετρήσιμα μεγέθη παραβατικότητας των ΡΟΜΑ, συνέπειες των παραβατικών συμπεριφορών σε ολόκληρη την κοινωνία αλλά κυρίως στους ανθρώπους που ζουν γύρωθεν των καταυλισμών τους ή στις περιοχές που αυτοί ζουν κλπ. Μια τέτοια ανάλυση θα ήταν δυνατό να μας οδηγήσει σε άλλα συμπεράσματα και ίσως στην διαμόρφωση άλλων προτάσεων ως προς την άρση του κοινωνικού αποκλεισμού. Εξάλλου, δεν θα πρέπει, κατά την άσκηση της Δημόσιας Διοίκησης να παραγνωρίζεται η βασική αρχή του σεβασμού των προστατευόμενων δικαιωμάτων. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι όταν αναλαμβάνουμε μια δράση υπέρ των συμφερόντων μιας ομάδας ανθρώπων με σκοπό των διαφύλαξη συγκεκριμένων δικαιωμάτων τους, δεν θα πρέπει να βάζουμε σε δεύτερη μοίρα ούτε την νομιμότητα , ούτε την κοινωνική ειρήνη (υπέρτερα δικαιώματα που αφορούν σε όλο το φάσμα της κοινωνίας) ούτε φυσικά τα δικαιώματα άλλων κοινωνικών ομάδων.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα επισημάνω τα κάτωθι :

Ενώ σε όλο το σχέδιο αλλά και τους πίνακες περιγράφονται δράσεις και πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση αντλήσεως δικαιωμάτων από τους ΡΟΜΑ (νομιμοποίηση χώρων υπό κατάληψη, αδειοδότηση εγκαταστάσεων που δεν πληρούν προδιαγραφές της πολεοδομίας κλπ), ουδόλως γίνεται λόγος για υποχρεώσεις που αυτοί θα πρέπει να έχουν. Συγκεκριμένα, ενώ ο Έλληνας μη ΡΟΜΑ πολίτης, αυτή την στιγμή αλλά εδώ και χρόνια βιώνει την υποβάθμιση της νόμιμα κτηθείσας περιουσίας του, μέσω της παράνομης μετατροπής της γειτονικής σε αυτόν περιοχής σε καταυλισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ως προς τις συνθήκες υγιεινής, ασφάλειας κλπ) και ενώ ο ίδιος έχει κληθεί πολλές φορές να εισφέρει σε γή και χρήμα για την ένταξη της ιδιοκτησίας του στο σχέδιο πόλης, έρχεσθε σήμερα εδώ να του πείτε με περίσσιο θράσος ότι , στα πλαίσια της κοινωνικής ένταξης των ΡΟΜΑ Ελλήνων πολιτών, αυτός θα υποστεί και μια ακόμη , αυτή τη φορά μόνιμη, τιμωρία εις βάρος της ιδιοκτησίας αλλά και της ίδιας της ζωής του.

Αναφέρεται λοιπόν στον πίνακα δράσεων αναφορικά με τον Δήμο Αγρινίου ότι θα πρέπει να γίνει « Επέκταση Σχεδίου Πόλεως και Μελέτη Πράξης Εφαρμογής για την οργάνωση του οικισμού και την εφαρμογή θεσμοθετημένου ρυμοτομικού σχεδίου». Επισημαίνεται δε ότι για το λόγο αυτό «Θα απαιτηθούν η παραχώρηση της καταπατημένης δημόσια έκτασης και πόροι για εκπόνηση μελετών για την ένταξη του οικισμού στο Σχέδιο πόλης και την τη μελέτη της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλεως». Θα δαπανηθούν μάλιστα για το λόγο αυτό 200.000 €, ενώ η συνολική δράση της στέγασης με την τοποθέτηση βάσεων κατοικιών και με την τοποθέτηση 100 προκάτ οικίσκων ανέρχεται στα 6.140.000 € για 1.300 άτομα εκ των οποίων μεγάλο ποσοστό είναι μετακινούμενοι.

Και ερωτάται : Είστε σίγουροι ότι κινείστε εντός των πλαισίων νομιμότητας; Ποιος είναι ο τρόπος που θα γίνει αυτό; Θα ισχύσει ο Νόμος Τρίτση για την εισφορά σε γή και χρήμα για τις εν λόγω εκτάσεις; Είναι δίκαιο κάτι τέτοιο για τους μη ΡΟΜΑ κατοίκους των εν λόγω περιοχών;

Στο τελευταίο ερώτημα τουλάχιστον η απάντηση είναι απλή . Όχι! Είναι φανερό ότι ο δρόμος που επιλέγετε για την κοινωνική επανένταξη των ΡΟΜΑ περνά από την αδικία σε βάρος των υπολοίπων ελλήνων πολιτών που τόσα χρόνια βιώνουν τα αποτελέσματα της απουσίας του Κράτους. Αυτός ο δρόμος κινείται εκτός των πλαισίων της κοινωνικής δικαιοσύνης και οδηγεί σε φαινόμενα κοινωνικής αναταραχής μέσω φυλετικών διακρίσεων. Είναι λάθος δρόμος αυτός που έχετε διαλέξει, αφού δεν λαμβάνετε υπόψη καθόλου τις ανάγκες των υπολοίπων πολιτών και τα δικαιώματά τους. Η δε ισονομία και η ισοπολιτεία πάει περίπατο στο βωμό της επίδειξης κοινωνικής ευαισθησίας. Στις πλάτες άλλων βέβαια.

Και εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κανείς : Θα ήσασταν τόσο ευαίσθητοι αν αυτό συνέβαινε στη γειτονιά σας, δίπλα στην περιουσία που με κόπο , ιδρώτα και χρήμα αποκτήσατε, για την οποία πληρώνατε και πληρώνετε δυσβάσταχτους φόρους; Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι αυτά μας είπαν οι αρμόδιοι φορείς και αυτά καταγράψαμε. Ωστόσο, απ’ όσο δύναμαι να γνωρίζω δεν έγινε κάποια διαβούλευση πέραν μιας ανταλλαγής στοιχείων με τις υπηρεσίες του Δήμου Αγρινίου. Κανείς δεν ζήτησε την άποψη των πολιτών, των περιοίκων, ενώ υπάρχουν οργανωμένοι σύλλογοι αυτών των περιοχών. Κανείς δεν τους ρώτησε για την καθημερινότητά τους, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και για τις ιδέες που ίσως έχουν.

Κανείς , ακόμη και τώρα δεν τους ενημερώνει (ούτε μέσω του παρουσιαζόμενου σχεδίου) τι θα γίνει με τις περιουσίες τους γιατί έτσι όπως φαίνεται οι ΡΟΜΑ θα απολαμβάνουν πολεοδομικής ανοχής και ατιμωρησίας ενώ για τους υπόλοιπους ισχύει φυσικά ο Νόμος. Τελικά, σε αυτή τη χώρα μήπως είναι καλύτερα να είσαι κοινωνικά ανένταχτος; Δυστυχώς αυτό το στίγμα δίνει η παρουσιαζόμενη πρόταση της περιφερειακής αρχής.

Σε κάθε περίπτωση το παρουσιαζόμενο σχέδιο πάσχει και σε επίπεδο ανάλυσης πραγματοποίησης των δράσεων , αφήνοντας να παρεισφρήσουν δεύτερες σκέψεις για την σκοπιμότητα και των τρόπο κατάρτισης. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε το σχέδιο να παρουσιασθεί ολοκληρωμένο, με κάθε βήμα υλοποίησης , ενώ θα έπρεπε ίσως να προβλέπει και για λόγους κοινωνικού κατευνασμού και κάποια αντισταθμιστικά οφέλη για τους περιοίκους των περιοχών δράσης.

Συνοψίζοντας, θα πρέπει να τονίσω ότι χαράσσεται μια στρατηγική δράσεων για την κοινωνία υποτίθεται, απούσης όμως της κοινωνίας. Αυτοί που είναι παρόντες είναι συμφέροντα πολιτικά και οικονομικά που αποφασίζουν με το έτσι θέλω την ανάπτυξη ή την υποβάθμιση μιας ολόκληρης περιοχής. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Ο κόσμος πλέον δεν τρώει κουτόχορτο και είναι διατεθειμένος να φτάσει στα άκρα υπερασπιζόμενος τη ζωή και την ιδιοκτησία του, τη δικαιοσύνη και την ισονομία. Αντί λοιπόν για τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, αυτές οι προτάσεις θα έχουν τα ακριβώς αντίθετα. Για αυτούς τους λόγους θα καταψηφίσω την συγκεκριμένη πρόταση και καλώ και τους υπόλοιπους συναδέλφους να την καταψηφίσουν.

Νεκτάριος Αθ. Φαρμάκης

Δικηγόρος

Περιφερειακός Σύμβουλος Π.Δ.Ε Π.Ε Αιτ/νίας

Εισήγηση για την «Τράπεζα Χρόνου»

ΘΕΜΑ : «Κοινωνική πολιτική. Ανάληψη πρωτοβουλιών από την ΠΔΕ για την ανακούφιση κοινωνικά ευπαθών ομάδων»

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Όπως γνωρίζουμε όλοι, οι πολίτες της χώρας μας βιώνουν πρωτόγνωρες στιγμές φτώχειας και απόγνωσης. Η κεντρική πολιτική εξουσία ερίζει επί του καταλληλότερου φαρμάκου για την οικονομική κρίση που βιώνουμε ενώ οι κρατικές υπηρεσίες καμώνονται πως η ανάκαμψη θα έρθει από την περικοπή μισθών, συντάξεων και παροχών γενικά.

Στην περιφέρειά μας το 31% των κατοίκων ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας , με την φτώχεια να ορίζεται στα 4.500 € περίπου ετησίως, την στιγμή που ο μ.ο του εν λόγω ορίου στην Ευρώπη των 15 είναι τα 8.000 € περίπου ετησίως.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Ο πολίτης της Π.Δ.Ε δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει την «πολύφερνη» ανάπτυξη, την στιγμή που η ανεργία καλπάζει.

Θεωρούμε πως είναι στιγμή η τοπική αυτοδιοίκηση να αναλάβει την ιστορική της ευθύνη και να δείξει το δρόμο της αλληλεγγύης , που είναι ίσως το μόνο «βάλσαμο» για τις ζωές και τις ψυχές των ταλαιπωρούμενων συμπολιτών μας.

Οι δράσεις και οι πρωτοβουλίες που έως τώρα έχουμε πάρει δεν είναι αμελητέες, χαρακτηρίζονται όμως από αποσπασματικότητα , ενώ πολλές φορές έχουν την μορφή ευχολογίου. Αυτό που χρειάζεται είναι να δημιουργηθεί με την πρωτοβουλία της Π.Δ.Ε μία σύμπραξη αλληλεγγύης στην κατεύθυνση της ανακούφισης των πολιτών που υποφέρουν ενώ παράλληλα θα αναπτύξει και την κοινωνική ευαισθησία μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ενώ παράλληλα θα χαρακτηρίζεται από σύγχρονες και προοδευτικές πρακτικές που συμβαδίζουν με τις ευρωπαϊκές ανάλογες δράσεις, οι οποίες συχνά χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε.

Ενδεικτικά μπορείτε να αναζητηθούν σχετικές πρακτικές και πόροι χρηματοδότησης στους εξής ιστότοπους :

http://cordis.europa.eu/fetch?CALLER=FP7_EVENTS&ACTION=D&RCN=34231 ,

http://ec.europa.eu/regional_policy/how/coverage/index_en.cfm#1 ,

http://ec.europa.eu/regional_policy/activity/employment/index_en.cfm ,

http://ec.europa.eu/regional_policy/projects/stories/details_new.cfm?pay=ES&the=82&sto=2168&lan=7&region=ALL&obj=ALL&per=2&defL=EN ,

http://ec.europa.eu/regional_policy/projects/stories/details_new.cfm?pay=ES&the=82&sto=2165&lan=7&region=ALL&obj=ALL&per=2&defL=EN

Πρόσφατα λοιπόν το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας με την υπ αριθμόν 1/2012. απόφασή του στα πλαίσια υποστήριξης του προγράμματος κοινωνικής ανάπτυξης και πολιτικών κοινωνικής συνοχής της Περιφέρειας, ενέκρινε τη διάθεση ποσού 600.000€ ήτοι: 200.000 € ανά Περιφερειακή Ενότητα, ενώ στην 7η συνεδρίασή του συζητείται (10ο θέμα) η σύναψη προγραμματικών συμβάσεων με τους συμπράττοντες φορείς, εν προκειμένω τους δήμους με σκοπό συνεργασία της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και των δήμων Πατρέων, Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου, Πύργου, Αγρινίου, Αιγιαλείας, Ναυπακτίας και Αρχαίας Ολυμπίας προκειμένου να υλοποιηθούν δράσεις για την λειτουργία των κοινωνικών δομών, με δωρεάν παροχή τροφίμων, φαρμάκων, ρουχισμού και άλλων αναγκαίων ειδών καθώς και υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας σε άπορους κατοίκους των προαναφερθέντων δήμων.

Σίγουρα η εν λόγω πρωτοβουλία κινείται σε σωστή κατεύθυνση, δηλαδή αυτή της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ανακούφισης αυτών που πραγματικά έχουν ανάγκη. Ωστόσο, τέτοιου είδους πρακτικές δεν φτάνουν, αφού σε κάθε περίπτωση το όριο της χρηματοδότησης είναι πεπερασμένο ενώ από την άλλη χαρακτηρίζονται και από μονοδιάσταστη θεώρηση του προβλήματος της κοινωνίας μας.

Με γνώμονα την παραπάνω διαπίστωση και έχοντας κατά νου τις πρακτικές που ακολουθούνται σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, θεωρούμε ότι θα πρέπει να αναληφθεί από την ΠΔΕ πρωτοβουλία που θα αποτελέσει σταθμό στην ασκούμενη μας κοινωνική πολιτική και η οποία θα συμβαδίζει με τι πραγματικές ανάγκες το δοκιμαζόμενου πολίτη της ΠΔΕ.

Συνεπεία των ανωτέρω προτείνουμε τα κάτωθι :

ΠΡΟΤΑΣΗ

Να δημιουργηθεί από την Π.Δ.Ε μία ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΟΝΟΥ, η οποία θα αποτελέσει το αντίβαρο στις αυξανόμενες ανάγκες των πολιτών , αφού μέσα από αυτήν πολίτες θα προσφέρουν λίγο από τον χρόνο τους για να καλύψουν ανάγκες άλλων συμπολιτών τους.

Γιατί ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΟΝΟΥ;

Όπως λένε, ο χρόνος είναι χρήμα και επειδή τα χρήματα στις μέρες μας είναι δυσεύρετα, αυτό που ζητάμε είναι λίγος από τον χρόνο αυτών που μπορούν. Μέσα από αυτή την πρωτοβουλία ,θα δοθεί η δυνατότητα σε ανθρώπους να προσφέρουν αφιλοκερδώς υπηρεσίες σε συμπολίτες μας που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτές. Ενδεικτικά θα μπορούσαν να παρασχεθούν υπηρεσίες, ιατρού, δικηγόρου, εκπαιδευτικού, ψυχολόγου, οικονομικού συμβούλου, τεχνίτη κλπ.

Κατευθύνσεις της δράσης αυτής

Μέσα από την ίδια δράση, μπορεί να δημιουργηθεί και τμήμα μαθητείας, όπου συνταξιούχοι κάθε επαγγέλματος ή τεχνίτες θα μπορούσαν να μεταφέρουν τις γνώσεις και εμπειρίες τους σε νέα άτομα που αδυνατούν να έχουν πρόσβαση σε κάποια μαθητεία.

Ακόμη, ένας άλλος τομέας της δράσης θα μπορούσε να αφορά στα άτομα της τρίτης ηλικίας, στα οποία θα δίνεται η δυνατότητα εκμάθησης Η/Υ και της χρήσης του internet, πράγμα απαραίτητο στην ψηφιακή εποχή που διανύουμε.

Επιπλέον, η συγκεκριμένη ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΟΝΟΥ θα μπορούσε να αποτελέσει κόμβο συνάντησης των γενεών (ηλικιωμένων και νέων) με αμφίδρομα προγράμματα μαθητείας, τα οποία θα είχαν πολλαπλά οφέλη τόσο κοινωνικά (καταπολέμηση κοινωνικών αποκλεισμών) όσο και πρακτικά (εκπαίδευση και τριβή ατόμων της τρίτης ηλικίας με νέες τεχνολογίες κλπ).

Τέλος, η ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΡΟΝΟΥ μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο και οργανωτή όλων των κατά τόπους συλλόγων , σωματείων και Μ.Κ.Ο που έχουν αντικείμενο και στόχο την κοινωνική προσφορά μέσω του εθελοντισμού. Έτσι μέσα από καθοδήγηση επαγγελματιών και την εμπέδωση σύγχρονων μεθόδων ανάπτυξης κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να συμβάλλουμε στην καλύτερη και πιό στοχευμένη λειτουργία των εν λόγω συλλόγων – σωματείων , συνδράμοντας ταυτόχρονα στην εξεύρεση, απορρόφηση και προώθηση ευρωπαικών κονδυλίων για τέτοιους σκοπούς .

Αντικείμενο της δράσης

Αποδέκτες της δωρεάς χρόνου φυσικά θα είναι άτομα που βιώνουν εντονότερα την παρούσα οικονομική κρίση (άνεργοι, άποροι, άτομα με αναπηρίες, άτομα της τρίτης ηλικίας κλπ) με κριτήρια κοινωνικά και οικονομικά.

Στόχος :

Η δημιουργία ενός δικτύου αλληλεγγύης υπό την εποπτεία της ΠΔΕ και των Δήμων της ΠΔΕ, το οποίο θα αποτελέσει ανάχωμα στην αυξανόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση και το οποίο θα ενθαρρύνει τον εθελοντισμό. Εξάλλου, αυτό που θα ζητείται δεν θα είναι χρήματα αλλά λίγος χρόνος και παροχή υπηρεσίας. Ταυτόχρονα, μέσω του εν λόγω δικτύου θα μπορέσουν να καταπολεμηθούν και κοινωνικά φαινόμενα που λόγω της παρούσας κρίσης εντείνονται όπως η έλλειψη πρόσβασης στην εκπαίδευση και η απομόνωση της τρίτης ηλικίας ενώ παράλληλα θα προσφέρονται κάθε είδους υπηρεσίες σε ανθρώπους που σήμερα λόγω της οικονομικής τους κατάστασης δεν μπορούν να απολάβουν.

Νεκτάριος Αθ. Φαρμάκης,

Δικηγόρος

Περιφερειακός Σύμβουλος Π.Δ.Ε

Π.Ε Αιτ/νίας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Βουλευτή Επικρατείας και Υπεύθυνη Τομέα Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας Νίκη Κεραμέως, είχε την ευκαιρία να συναντήσει σήμερα ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας κ.Νεκτάριος Φαρμάκης, στα πλαίσια επίσκεψης της κ.Κεραμέως στην Αιτωλοακαρνανία.

Ο κ.Φαρμάκης , συνόδευσε την Βουλευτή Επικρατείας σε συναντήσεις με τους Δημάρχους Μεσολογγίου και Αγρινίου κ.κ. Ν.Καραπάνο και Γ.Παπαναστασίου, καθώς και σε επίσκεψη στο ΤΕΙ στο Μεσολόγγι και στα Πανεπιστημιακά Τμήματα στο Αγρίνιο.

Όπως ήταν αναμενόμενο  κυρίαρχο θέμα ήταν η εξέλιξη και διαμόρφωση του «χάρτη»  της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τόσο στην Αιτωλ/νία όσο και σε ολόκληρη την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Κοινός τόπος των συζητήσεων υπήρξε η σαφής και ρητή διαπίστωση ότι οι τοπικές κοινωνίες αλλά και μεγάλο τμήμα της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι αντίθετοι στην επιχειρούμενη αναδιάταξη της ανώτατης εκπαίδευσης, η οποία γίνεται χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, αξιολόγηση, μελέτες βιωσιμότητας και διασφάλιση επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Από την πλευρά του ο κ.Φαρμάκης τόνισε ότι «οι συζητήσεις που γίνονται για τη χωροθέτηση σχολών και τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ θυμίζουν εποχές Μαυρογυαλούρου. Και αυτό γιατί η ίδρυση και η ανάπτυξη σχολών εξακολουθεί να αποτελεί απόφαση υπουργείου και μιας κομματοκρατίας, με όρους καθαρά ψηφοθηρικούς. Από τη στιγμή που η δημιουργία ή η κατάργηση σχολών δεν ανήκει στην ευθύνη των Πανεπιστημίων, προφανώς δεν έχει καμία σχέση με την ποιότητα των σπουδών και τις δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης των φοιτητών. Ταυτόχρονα, ο υποψήφιος Περιφερειάρχης μετέφερε στην κ.Κεραμέως την προσωπική του εμπειρία τόσο από την αντίδραση της τοπικής κοινωνίας σε Αγρίνιο και Μεσολόγγι, όσο και των τοπικών κοινωνιών στην Ηλεία που πρόσφατα επισκέφθηκε και την κάλεσε να σταθεί αρωγός στις διεκδικήσεις των τοπικών κοινωνιών, πάντα με ακαδημαϊκά κριτήρια και έχοντας κατά νου ζητήματα όπως α) η αξιολόγηση των ιδρυμάτων, β) η ύπαρξη υποδομών που είναι πληρωμένες από τον Έλληνα φορολογούμενο και γ) η σύνδεση των τμημάτων με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής, υπό το πρίσμα της σύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά.

Κλείνοντας την συνάντησή του με την κ.Κεραμέως ο υποψήφιος Περιφερειάρχης κ. Νεκτάριος Φαρμάκης επισήμανε ότι ο ορθολογισμός και η ειλικρινής διαβούλευση μεταξύ πολιτικής ηγεσίας, ακαδημαϊκής κοινότητας και τοπικών κοινωνιών, μπορούν να αποτελέσουν την εγγύηση ότι Πανεπιστήμια και ΤΕΙ δεν θα αποτελέσουν ποτέ ξανά πεδίο πολιτικής εκμετάλλευσης και μέσο διαχείρισης μιζέριας αλλά θα μετεξελιχθούν σε πραγματικούς πυλώνες γνώσης και ανάπτυξης του τόπου μας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στα πλαίσια συναντήσεων με όλους τους Δημάρχους της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριος Φαρμάκης επισκέφθηκε χθες στο Αίγιο, τον Δήμαρχο Αιγιαλείας κ.Αθανάσιο Παναγόπουλο. Κοινή διαπίστωση αποτέλεσε το γεγονός της ανάγκης στήριξης του Α’ βαθμού της τοπικής αυτοδιοίκησης από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και της στενής συνεργασίας με σκοπό την εξυπηρέτηση του πολίτη αφενός και αφετέρου την επίλυση των προβλημάτων που χρονίζουν. Σε επόμενη επίσκεψη τονίσθηκε ότι θα υπάρξει συνάντηση με τους επικεφαλής όλων των δημοτικών παρατάξεων στο πλαίσιο διαμόρφωσης πλήρους και αντικειμενικής ενημέρωσης για τα προβλήματα του Δήμου.

Στη συνέχεια , ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας , Νεκτάριος Φαρμάκης, επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιο , με τον οποίο συζήτησε για το κοινωνικό και πνευματικό έργο της Εκκλησίας καθώς και για την ανάγκη λήψεως ακόμα περισσότερων πρωτοβουλιών στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Στο τέλος της συνάντησης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος, δώρισε στον κ.Φαρμάκη αντίγραφο της Διακήρυξης του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, η οποία εκφωνήθηκε την 20η Μαρτίου 1821 και βρέθηκε δημοσιευμένη στην εφημερίδα Le Constitutionnel, τονίζοντας την ιστορική σημασία του εγγράφου αυτού.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο κ.Φαρμάκης συμμετείχε σε ευρεία σύσκεψη της ΔΗΜΤΟ ΝΔ Αιγιαλείας, όπου ενώπιον φίλων, αυτοδιοικητικών και κομματικών στελεχών, βουλευτών και πολιτευτών της ΝΔ ανέλυσε το σχέδιό του για την «επόμενη μέρα» της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η εμπιστοσύνη και η στήριξη της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας στο πρόσωπό μου, αποτελεί τιμή και ευθύνη, που με χαρά αλλά και απόλυτη επίγνωση των μεγάλων και δύσκολων προκλήσεων, αναλαμβάνω.

 

Όμως, ο αγώνας για την πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δεν είναι μόνο κομματικός ή παραταξιακός.

 

Είναι ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, σε έναν καλύτερο τόπο, όλων των πολιτών της Δυτικής Ελλάδας, ανεξάρτητα παράταξης και ιδεολογικής τοποθέτησης.

 

Είναι η σύγκρουση της πολιτικής του χθες με την πολιτική του σήμερα.

 

Η σύγκρουση μεταξύ της Ελλάδας που τελειώνει και της Ελλάδας που αρχίζει.

 

Αυτό τον αγώνα δεσμεύομαι πως θα τον δώσω με όλες μου τις δυνάμεις και μαζί με όλες και όλους τους πολίτες της Αιτωλοακαρνανίας, της Αχαΐας και της Ηλείας. Και κυρίως μαζί με τις νέες και τους νέους.

 

Ξεκινάμε, λοιπόν. Μπροστά μας υπάρχουν 220 μέρες μέχρι την μεγάλη αλλαγή!

 

 

Νεκτάριος Φαρμάκης

Υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας